Çok güzel "durur" o..

Annem hep ne kadar uslu bir bebek-çocuk olduğumu anlatır durur senelerdir.. Çocukluk arkadaşlarımın anneleri de yıllar sonra bile yüzlerinde aynı şaşkın ifadeyle teyit etmişlerdir hep bunu..

"Ben seni güneşlenmen için koyardım bahçedeki limon ağacının yanına, eline de bir meyve verirdim, sen orada saatlerce otururdun sesini çıkarmadan mutlu mutlu.."

"Hasta olduğum zamanlar ayak ucumda otururdun hiç ses çıkarmadan, oyuncaklarınla oynardın.."

Anlaşılan bütün annelerin imrendiği bir şeye dönüşmüş bu sitede zamanla..

Sanırım bir ebeveyn olsaydım ve böyle bir çocuğum olsaydı dehşete kapılırdım ve bir gün aşırı bir harekette bulunması için, bir taşkınlık yapması için, bağırıp çağırması için umutla beklerdim.. Azar azar taşırsın isterdim dışarıya.. Azar azar ve zamanında..