40 yaşındaki Damla geriye baktığında en çok hangi yaptıklarıma, yapmadıklarıma veya yapamadıklarıma kızacak - beni en çok hangileri için suçlayacak? "Erkenden yaşlandırdın beni, işe gittin - evden çıkmadın.. Evden çıktın - senin bile aynada kendini tanıyamadığın sabahları görene kadar içki ve sigara içtin, bir dönem yemek bile yemedin - aklından ne geçiyordu senin? İnsanlara hiç şans tanımadın!/Bazılarına kendin pahasına şans verdin, defalarca.. Çok "kıymetli" yaşam alanını hayatında hiçbir şeyi korumadığın özenle ve hırçınlıkla korudun! Belki de bunun için seni tebrik etmemi bekledin.. Dikenli tellerle çevrelediğin o ulaşılmaz yaşam alanının seni boğmaya başladığını ilk fark ettiğinde kaç yaşındaydın? Sen onu dışarıya karşı koruduğunu zannederken, onun seni dışarıya kapattığını fark etmen ne kadar sürdü? Hep yapamayacağını düşündüğün şeyleri tekrar ettin, yapabileceklerinden kaç kere bahsettin? Bazılarına fırsat tanımayı reddettin, bazılarını ömrünün neredeyse yarısı boyunca hayatında tutmak için direndin? Tuttukların sana neler hissettirdi, neleri tüketti? Dışarıdan gözlemlendiğinden çok daha inatçı, çok daha dirençliydin her zaman.. Sana öğrenciliğinde ve iş hayatında karşına çıkan başarıları getiren bu özelliğin içindeki hayata, sana neler "kattı"? İyi dostlar edindin.. Değer gördün, değer verdin.. Ayarı tutturabildiğin süreler kısıtlıydı hep.. Peki bunu makul bir çerçeveye oturtmayı hayatının herhangi bir döneminde becerebildin mi? Bir kişiyi kurtarmaya çalışırken kaç ölü, kaç yaralı bıraktın arkanda? O kurtardığın bir kişi değdi mi peki bu çabaya, tercihlere? Daha da önemlisi, kısmen bile olsa farkına vardı mı yaptıklarının? Yıllar önce yaptığın seçimlerin, tercihlerin birer hata olduğundan ilk ne zaman şüphelendin? Kimsenin kimse için böyle tavizler vermediğini fark ettiğin zamanlar olmalı.. İlk o zaman hissettin gereğinden fazla önemseyip, gereğinden fazla fedakalıkta bulunabildiğini.. Bunu yaparkenki ayarsızlığını gördüğünde hangisine karşı daha hızlı yeşerdi öfken: kendine mi, karşındakine mi? Başkalarını hayatında tutmaya çalışırken hayatından kayıp gidenler ilk ne zaman batmaya başladı içine? Seneler sonra.. İki, belki üç sene.. Hayatında tuttukların geçmişe huzurla bakmanı sağlayabildiler mi? Hayatını ve kararlarını yeniden yapılandırma meselesini ciddi ciddi kafaya taktığında kaç yaşındaydın? 25.. 26.. Kimseyi yaralamadan ve kimseyi öldürmeden, sadece kendi iç huzurun ve mutluluğun için hareket etme kararını aldığında, ilk adım olarak kendin olamadığın için suçladığın kişilere karşı duyduğun öfkeyi aşman gerektiğini biliyordun değil mi?..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder